چهار عامل اساسی که راهبر بودن و عملکرد اثربخش راهبری، بر پایه‌ی آن‌هاست

•                     می‌توانید راهبر بودن بدون رو راستی را کلا فراموش کنید.

•                     روراستی یعنی طوری باشید و عمل کنید که خودتان را به دیگران نشان می‌دهید، و طوری باشید و عمل کنید که خودتان برای خودتان هستید. رو راست بودن در هنگام راهبری، باعث می شود بتوانید بدون استفاده از زور و فشار، با خودتان و دیگران صریح و بی پرده باشید.

به گفته‌ی مدیر پیشین Medtronics و استاد کنونی راهبری در دانشکده‌ی کسب و کار هاروارد آقای بیل جرج:

پس از سال ها مطالعه درباره ی راهبران و خصوصیات آنها، اکنون بر این باورم که اول و آخر راهبری ،رو راستی است...اما بیشتر مقالاتی که درباره ی راهبری نوشته شده، حرفی از رو راستی نمی زنند، و حتی متخصصین در آمریکا هم آن را تدریس نمی کنند. در عوض، آنها فهرست خصوصیات راهبران را توسعه می دهند و فرد باید آنها را تقلید کند. آنها روش هایی که راهبران استفاده می کنند را توضیح می‌دهند و پیشنهاد می کنند شما هم از همان روش ها

استفاده کنید. این بر خلاف روراستی است .بیل جرج، "راهبری روراست"

برای راهبر بودن، شما باید آنقدر بزرگ باشید که درباره ی عدم رو راستی های خودتان ،رو راست باشید. بیل جرج در کتاب "راهبری رو راست" این رو راستی را درباره ی عدم رو راستی های خودش نشان می دهد

منظور ما از "مسبب و منشاء بودن" این است که مسبب و منشاء همه چیز در زندگی تان باشید و این جایگاه را برای خودتان و زندگی تان اتخاذ کنید- و از همین جایگاه عمل کنید.

•       اینکه جایگاهی اتخاذ کنید که در آن مسبب و منشاء باشید، کاملا با اینکه آن چیز تقصیر شماست، یا شما شکست خوردید، یا شما مقصر هستید، یا حتی اینکه شما آن کار را کرده اید فرق می کند.

•       حتی این حقیقت ندارد که شما علت همه چیز در زندگی تان هستید. بلکه مسبب همه چیز در زندگی بودن ،جایگاهی است که شما در آن می ایستید و از این جایگاه به زندگی نگاه می کنید و با آن مواجه می شوید- جایگاهی که فقط در صورتی وجود خواهد داشت که شما انتخابش کنید.

•       جایگاه مسبب و منشاء بودن، یک اظهار است، نه ادعا. و به سادگی بیان می کند که "شما می توانید اینگونه روی من حساب کنید که به زندگی از دیدگاه مسبب و منشاء بودنم نگاه کنم و با آن مواجه شوم (و من می توانم اینگونه روی خودم حساب کنم.)"

•       وقتی شما این جایگاه را اتخاذ می کنید (اظهار می کنید) که مسبب و منشاء زندگی تان باشید، این بدان معناست که شما مسبب و منشاء دانستن شرایط، دیگران یا تغییر حالات ذهنی تان را رها می کنید - همه ی اینها اگرچه بدون شک شما را آرام می کنند، ولی درنهایت اثر آن، درماندگی و بیچارگی شماست. همچنین وقتی به تاثیر مسبب و منشاء بودن پی ببرید، کاملا برایتان روشن خواهد شد که ایستادن در این جایگاه، از مسئول دانستن دیگران جلوگیری نمی کند.

•       مسبب و منشاء بودن بدین معنا نیست که شما بار مسئولیت همه چیز را به دوش بکشید، یا برای همه چیز شما را تحسین یا سرزنش کنند. و بدین معنا نیست که شما شکست نخواهید خورد.

•       با این حال، وقتی بر این جنبه‌ی بنیادین از راهبر بودن و عملکرد اثربخش راهبری تسلط پیدا کنید، تحول عظیمی در اثرگذاری و قدرت شما در مواجهه با چالش‌های راهبری (و چالش های زندگی) رخ می‌دهد.